





آثار
کالبدشکافی دفاع سازمانی
«کالبدشکافی دفاع سازمانی» از این پرسش آغاز میشود که چرا سازمانها، حتی با بهترین دادهها و باهوشترین مدیران، گاهی همان اشتباهی را بارها تکرار میکنند که همهی اعضایش، در خلوت خود، آن را میبینند اما کسی به زبان نمیآورد. بر پایهی نظریهی سیستمهای دفاعی سازمانی (ODST) و با گسترش مثلث تعارض روانپویشی از فرد به جمع، این کتاب بیستوهفت دفاع سازمانی را در چهار خانواده دستهبندی میکند، نشان میدهد این دفاعها چگونه از اضطراب یک فرد به هنجار یک تیم و سپس به ساختار یک سازمان راه مییابند، و در ادامه پروتکلی عملی برای مداخله در سطح فردی، تیمی، و سیستمی پیش مینهد.
از دفاع تا احساس
نخستین منبع جامع فارسیزبان در حوزه رواندرمانی پویای فشرده و کوتاهمدت است. این کتاب برای درمانگرانی نوشته شده که میخواهند از دانستن نظریه عبور کنند و به تسلط بالینی واقعی برسند. کتاب در هفت بخش اصلی سازماندهی شده: از تاریخچه و فلسفه ISTDP و مثلثهای بنیادین، تا ارزیابی اضطراب، مکانیزمهای دفاعی، و مهارتهای عملی تشخیص، روشنسازی و بهچالشکشیدن دفاعها. بیش از ۱۵۰ مثال بالینی، صد نمونه دفاع از اتاق درمان، و پنجاه جلسه آموزشی کوتاه، این کتاب را از متون نظری فاصله میدهد و به ابزاری زنده برای کار روزمره درمانگر تبدیل میکند.
فاصله ای که نمی بینیم
روایت جلسات گروهدرمانی در میرداماد تهران و چهار مراجعی که هر کدام از یک راهی متفاوت از خودشان دور شدهاند: نیلوفر، کامران، شیرین و رها. هیچکدامشان «مشکل آشکاری» ندارند. بدنشان آنجاست، حرف میزنند و کار میکنند اما یک فاصله میان آنچه هستند و آنچه احساس میکنند آنقدر در آن ها نهادینه است که دیگر توان دیدنش را ندارند. کتاب این فاصله را در ارتباط درون و بین فردی به تصویر می کشد و نشان می دهد چطور گاهی در یک لحظه غیرمنتظره در دل یک گفتگو، یک ترک کوچک ایجاد می شود. همان ترکی که هر تغییر واقعی از آنجا آغاز می شود.


سایه ای که ما را دنبال می کند
داستان در تهران، آخرین چهارشنبهٔ مهر و در یک گالری خصوصی میگذرد، جایی که چهار نفر — کیمیا، سارا، آرمان و سامی — بهظاهر تصادفی دور هم جمع میشوند، بیآنکه بدانند چرا آنجا هستند. هرکدام چیزی ناگفته با خود حمل میکند. کتاب در سه فصل (آستانه، شکاف، رد پا) به سراغ دفاعهای هیجانی میرود؛ فاصلهٔ میان احساسکردن و آگاهبودن از آن احساس.


زمینی که زیر پایمان نیست
روایت سه ایرانی - تارا، علی و نسترن - در مهاجرت، که جسارت تصمیم را داشته اند، درس خواندند، کار کردند، زندگی ساختند و هیچکدام اشتباه نکردند؛ نه در رفتن، نه در ماندن، نه در انتخابهایشان. اما یک سوال هست که هیچ تصمیمی، به تنهایی پاسخش را نمیدهد: آیا میتوان چیزی را که سالها پیش از هر رفتنی شکل گرفته تغییر داد؟ آنچه آدم با خودش میبرد، نه چمدان است، نه عادتها، نه لهجهای که زیر زبان جدید هست، بلکه آن الگوی عمیقتریست که از خانهای ریشه گرفته و تصور شده به دست فراموشی سپارده شده است. کتاب از یک صبحانهی دیروقت در خیابانی در لندن شروع میشود. سه دوست قدیمی دور یک میز، با حرفهایی که میزنند و حرفهایی که نمیزنند. و آرامآرام، از زیر همین روزمرگی، آنچه هیچکدام هنوز برایش اسمی ندارند، شکل میگیرد.
به این آثار علاقه مند هستید؟
برای دعوت به سخنرانی، همکاری پژوهشی یا حقوق نشر در تماس باشید.
